KÜNYE
Kitabın adı: Süper Dadı
Yazar: Betül Güçlü
Sayfa sayısı: 264
Yayınevi: Müptela Yayınları
ARKA KAPAK
Âşıksanız; Dağları delebilirsiniz, "Ferhat" derler, Çölleri aşabilirsiniz, "Mecnun" derler, Canınıza kıyabilirsiniz, "Romeo" derler, Ya iki küçük sevimli canavarın tüm sorumluluğunu alıp, kalplerini çalar ve oradan sevdiğiniz kadına ulaşmayı başarırsanız?
İşte o zaman, "Süper Dadı" derler. Efran'ın verdiği zorlu, eğlenceli, acılı ve sevimli mücadeleyi okurken aşk uğruna girilebilecek en güzel sınavlardan birine şahit olacaksınız. Beril, Baler, Sare ve Efran'ın "aile"si sizi de aralarına alacak kadar sevgi dolu; gerçek bir aile olmak için kan bağından daha fazla ihtiyacımız olan tek şey de bu.
YORUM
Kitabın kocaman bir çoğunluğunu yüzümden düşüremediğim kocaman bir gülümsemeyle okudum.
Süper Dadı'nın içinizi ısıtan, sanki aynı anda sıcak çikolata ve bol tarçınlı sahlep içiyormuşsunuz hissi yaratan, tatlış mı tatlış bir hikâyesi var. Ve karakterleri... Her birine ayrı ayrı âşık oluyorsunuz. Hele o minnak Baler ve Sare...
Kitabın ana karakteri Efran. Âşık olduğu kadına yakın olabilmek için her fırsatı kolluyor ama Beril'e yaklaşabilmesinin hiçbir yolu yok. Çünkü Beril etrafındaki erkeklere karşı oldukça sağlam bir duvar örmüş, ayrıldığı kocasının ardından kimseyle yakınlık kurmuyor. Dışarıda sergilediği sert maskesini yalnızca eve, dört yaşındaki ikizlerinin yanına döndüğü zaman düşürüyor.
İşte Efran'ın aydınlanma noktası da burası oluyor. Beril'e yakın olmak için dadıların sürekli kaçtığı o minik yaramazlara bakıcılık yapmak için iş başvurusuna gidiyor. Elbette Beril karşısında erkek bir dadı görünce şok oluyor ama Efran'ın 'mesleki geçmişi' çok sağlam 😂
Zorlukla işi kapan Efran da bundan sonra âşık olduğu kadını kendine âşık etmeye çalışıyor. Gerçekten çok samimi, acayip tatlı bir kitap
Ben içtenlikle alıp okumanızı öneririm. Sıcacık karakterleriyle insanı gerçekten kendisine bağlıyor ve su gibi akıp gidiyor.
Kitabın kocaman bir çoğunluğunu yüzümden düşüremediğim kocaman bir gülümsemeyle okudum.
Süper Dadı'nın içinizi ısıtan, sanki aynı anda sıcak çikolata ve bol tarçınlı sahlep içiyormuşsunuz hissi yaratan, tatlış mı tatlış bir hikâyesi var. Ve karakterleri... Her birine ayrı ayrı âşık oluyorsunuz. Hele o minnak Baler ve Sare...
Kitabın ana karakteri Efran. Âşık olduğu kadına yakın olabilmek için her fırsatı kolluyor ama Beril'e yaklaşabilmesinin hiçbir yolu yok. Çünkü Beril etrafındaki erkeklere karşı oldukça sağlam bir duvar örmüş, ayrıldığı kocasının ardından kimseyle yakınlık kurmuyor. Dışarıda sergilediği sert maskesini yalnızca eve, dört yaşındaki ikizlerinin yanına döndüğü zaman düşürüyor.
İşte Efran'ın aydınlanma noktası da burası oluyor. Beril'e yakın olmak için dadıların sürekli kaçtığı o minik yaramazlara bakıcılık yapmak için iş başvurusuna gidiyor. Elbette Beril karşısında erkek bir dadı görünce şok oluyor ama Efran'ın 'mesleki geçmişi' çok sağlam 😂
Zorlukla işi kapan Efran da bundan sonra âşık olduğu kadını kendine âşık etmeye çalışıyor. Gerçekten çok samimi, acayip tatlı bir kitap
Ben içtenlikle alıp okumanızı öneririm. Sıcacık karakterleriyle insanı gerçekten kendisine bağlıyor ve su gibi akıp gidiyor.
